ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Γενικά για την Ειδική Αγωγή

  • Αγγελοπούλου-Σακαντάμη, Ν. (2004).· Ειδική Αγωγή. Θεσσαλονίκη: Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
  • Δήμου, Γ. Η. (1996).· Απόκλιση, στιγματισμός. Αφομοιωτική θεωρητική προσέγγιση των αποκλίσεων στο σχολείο. Αθήνα: Gutenberg.
  • Δράκος, Γ. (2002).· Σύγχρονα θέματα της ειδικής παιδαγωγικής. Προβληματισμοί, αναζητήσεις και προοπτικές. Αθήνα: Ατραπός.
  • Ζώνιου – Σιδέρη, Α. (1998).· Οι ανάπηροι και η εκπαίδευσή τους. Μια ψυχοπαιδαγωγική προσέγγιση της ένταξης. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ζώνιου – Σιδέρη, Α. (2000).· Ένταξη: Ουτοπία ή πραγματικότητα. Η εκπαιδευτική και πολιτική διάσταση της ένταξης μαθητών με ειδικές ανάγκες. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ζώνιου – Σιδέρη, Α. (2000).· Άτομα με ειδικές ανάγκες και η ένταξη τους. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ζώνιου-Σιδέρη, Α. (Επιμ.) (2004).· Σύγχρονες Ενταξιακές Προσεγγίσεις. Πράξη. Αθήνα: Ελληνκά Γράμματα.
  • Καϊλα, Μ., Πολεμικός, Ν.· & Φιλίππου, Γ. (1997). Άτομα με ειδικές ανάγκες. 2 Τόμοι. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Κολιάδης, Ε. Α. (1996).· Θεωρίες μάθησης και εκπαιδευτική πράξη. Α. Συμπεριφορικές θεωρίες. Αθήνα.
  • Κολιάδης, Ε. Α. (1997).· Θεωρίες μάθησης και εκπαιδευτική πράξη. Β. Κοινωνικογνωστικές θεωρίες. Αθήνα.
  • Κολιάδης, Ε. Α. (1997).· Θεωρίες μάθησης και εκπαιδευτική πράξη. Γ. Γνωστικές θεωρίες. Αθήνα.
  • Κόμπος, Χ. (1992).· Ο θεσμός της ένταξης παιδιών με ειδικές ανάγκες στα δημοτικά σχολεία και οι υποχρεώσεις της κοινωνίας και του κράτους. Αθήνα: Βιβλία για όλους.
  • Κρουσταλάκης, Γ. Σ. (2000).· Παιδιά με ιδιαίτερες ανάγκες. Αθήνα.
  • Κυπριωτάκης, Α. (1989).· Τα ειδικά παιδιά και η αγωγή τους. Ηράκλειο: Ψυχοτεχνική.
  • Κυπριωτάκης, Α. (2000).· Πρακτικά συνεδρίου Ειδικής Αγωγής. Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Πανεπιστημίου Κρήτης.
  • Μαδιανός, Μ. (1994).· Η ψυχοκοινωνική αποκατάσταση από το άσυλο στην κοινότητα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαντές, Δ. (αχρονολόγητο).· Παιδιά με ειδικές ανάγκες. Θεσσαλονίκη: Μπαρμπουνάκης.
  • Πολυχρονοπούλου, Σ. (2001).· Παιδιά και έφηβοι με ειδικές ανάγκες και δυνατότητες. Σύγχρονες τάσεις εκπαίδευσης και ειδικής υποστήριξης. Τόμος Α'. Αθήνα: Ατραπός.
  • Πολυχρονοπούλου, Σ. (2001).· Παιδιά και έφηβοι με ειδικές ανάγκες και δυνατότητες. Νοητική υστέρηση: Ψυχολογική, κοινωνιολογική και παιδαγωγική προσέγγιση. Τόμος Β'. Αθήνα.
  • Σούλης, Σ. (2002).· Παιδαγωγική της ένταξης. Από το σχολείο του διαχωρισμού σε ένα σχολείο για όλους. Τόμος Α'. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Στασινός, Δ. Π. (1985).· Βιβλιογραφία για την ειδική αγωγή. (1924 – 1984). Ιωάννινα.
  • Στασινός, Δ. Π. (2001).· Η ειδική εκπαίδευση στην Ελλάδα: Αντιλήψεις, θεσμοί και πρακτικές. Κράτος και ιδιωτική πρωτοβουλία. (1906-1989). Αθήνα: Gutenberg.
  • Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων:· Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής (1986). Λεξιλόγιο ορολογίας ειδικής αγωγής (υποθησαυρός ειδικής αγωγής του Ευρωπαικού συστήματος τεκμηρίωσης και πληροφόρησης για την εκπαίδευση, του συμβουλίου της Ευρώπης). Αθήνα: ΟΕΔΒ.
  • Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων:· Διεύθυνση Ειδικής Αγωγής. Ισχύουσα νομοθεσία για την αξιολόγηση μαθητών με ειδικές ανάγκες κατά τις διάφορες εξετάσεις. Αθήνα: ΟΕΔΒ.
  • Corbett, J. (2004).· Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες στη Σύγχρονη Εποχή. Θεσσαλονίκη: Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
  • Άντλερ, Α. (1974).· Τα προβληματικά παιδιά. Αθήνα: Μπουκουμάνης.

Θέματα ψυχολογίας

  • Βασιλάκη, Ε. , Τριλίβα, Σ.· & Μπεζεβέγκης, Η. (2001). Το Στρες, το άγχος και η αντιμετώπισή τους. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Βοσνιάδου, Στ. (επιμ). (1992).· Κείμενα εξελικτικής ψυχολογίας. Γλώσσα. Αθήνα: Gutenberg.
  • Βοσνιάδου, Στ. (επιμ). (1992).· Κείμενα εξελικτικής ψυχολογίας. Σκέψη. Αθήνα: Gutenberg.
  • Βοσνιάδου, Στ. (επιμ). (1992).· Κείμενα εξελικτικής ψυχολογίας. Κοινωνική ανάπτυξη. Αθήνα: Gutenberg.
  • Ελληνική Εταιρεία Κοινωνικής Παιδιατρικής και· Προαγωγής της Υγείας (1989). Παιδί με χρόνιο πρόβλημα υγείας. Ιατροκοινωνική και εκπαιδευτική φροντίδα. Αθήνα.
  • Ελληνική Εταιρεία Ψυχική Υγιεινής και· Νευροψυχιατρικής του Παιδιού. (Επιμ. Καλαντζή – Αζίζι, Α. & Παρίτσης, Ν.) (1990). Οικογένεια. Ψυχοκοινωνικές – ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Καλαντζή, Α.· & Μπεζεβέγκης, Η. (2000). Θέματα επιμόρφωσης ευαισθητοποίησης στελεχών ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Κάκουρος, Ε.· & Μανιαδάκη, Κ. (2004). Ψυχοπαθολογία Παιδιών και Εφήβων. Αθήνα: Τυπωθήτω-Δαρδανός.
  • Καλαντζή-Αζίζι, Α.· & Ζαφειροπούλου, Μ. (Επιμ.) (2004).Προσαρμογή στο σχολείο. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Καλαντζή – Αζίζι, Α.· & Παρίτσης, Ν.( Επιμ.) (1990). Οικογένεια. Ψυχοκοινωνικές ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Κολιάδης, Ε. Α. (2002).· Γνωστική Ψυχολογία. Δ. Γνωστική Νευροεπιστήμη και Εκπαιδευτική Πράξη. Αθήνα.
  • Κουμπιάς, Ε. Λ. (2004).· Ανάγνωση και Προσοχή: Ψυχολογικές διαστάσεις. Αθήνα: Ατραπός.
  • Κουράκης, Ι. (1997).· Ανίχνευση στον κόσμο των μαθησιακών διαταραχών. Σκιαγραφώντας το πορτρέτο μιας περίπτωσης με δυσλεξία. Αθήνα: Έλλην.
  • Κωσταρίδου-Ευκλείδη, Α. (1999).· Ψυχολογία κινήτρων. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Λεονταρή, Α. (1996).· Αυτοαντίληψη. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μακρή – Μπότσαρη, Ε. (2001).· Αυτοαντίληψη και αυτοεκτίμηση. Μοντέλα, ανάπτυξη, λειτουργικός ρόλος και αξιολόγηση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μπαμπλέκου, Ζ. (2003).· Η ανάπτυξη την μνήμης. Αθήνα: Τυπωθήτω-Δαρδανός.
  • Νασιάκου, Μ., Χαντζή, Α.· & Φατούρου, Χ. Μ. (2000). Εισαγωγή στην Ψυχολογία Β΄Τόμος. Αθήνα : Gutenberg.
  • Ξυλογιαννοπούλου, Γ. (2003).· Ο συμβουλευτικός ρόλος των γονέων. Αθήνα: Γρηγόρη.
  • Παπαθεοφίλου, Ρ.,· & Βοσνιάδου, Στ. (1998). Η εγκατάλειψη του σχολείου.
  • Παπαδόπουλος, Π. (2002).· Ο πόνος που γίνεται δύναμη. Αθήνα: Κοχλίας.
  • Παρασκευόπουλος, Ι. Ν. (1971).· Εμπειρίες και απόψεις των θετών γονέων για το θεσμό της υιοθεσίας. Θεσσαλονίκη: Εκδόσεις Πουρνάρα.
  • Πιάνος, Κ. Χ. (1989).· Ψυχοκοινωνικές διαταραχές και αντιμετώπισή τους. Ιωάννινα.
  • Πολεμικός, Ν., Καίλα, Μ.· & Καλαβάσης, Φ. (2002). Εκπαιδευτική, Οικογενειακή και Πολιτική Ψυχοπαθολογία. (4 Τόμοι). Αθήνα: Ατραπός.
  • Πούλου, Μ. (2001).· Πως σκέφτονται αισθάνονται και αποφασίζουν οι δάσκαλοι για τους μαθητές με συναισθηματικές και συμπεριφορικές δυσκολίες. Αθήνα: Γρηγόρη.
  • Πουρκός, Μ. (1997).· Ατομικές διαφορές μαθητών και εναλλακτικές ψυχοπαιδαγωγικές προσεγγίσεις. Αθήνα: Gutenberg.
  • Ρήγα, Α. (2001).· Ψυχοκοινωικές παρεμβάσεις σε οργανισμούς, ομάδες και άτομα. Θεωρία Έρευνα Εφαρμογές. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ρήγα, Α. (2003). Το κουτί της Πανδώρας.· Οικογένεια και η Διαπολιτισμική της ταυτότητα σήμερα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ρήγα, Α. (1997).· Καρκίνος: από τη μητέρα στην κόρη, η δυναμική της επανάληψης. Αθήνα.
  • Ρήγα, Α. (1997).· Κοινωνικές αναπαραστάσεις και ψυχοκοινωνική ταυτότητα. Αθήνα.
  • Σταλίκας, Α., Τριλίβα, Σ.· & Ρούσση, Π. (Επιμ.) (2002). Τα ψυχομετρικά εργαλεία στην Ελλάδα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Σταύρου, Λ. Σ. (1990).· Ψυχοπαιδαγωγική αποκλινόντων νηπίων, παιδιών, εφήβων. Αθήνα: Άνθρωπος.
  • Τζουριάδου, Μ. (1995).· Παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Μια ψυχοπαιδαγωγική προσέγγιση. Θεσσαλονίκη: Προμηθεύς.
  • Τραυλός Αντώνης. (1998).· Ψυχοκινητική ανάπτυξη. Αθήνα: Σαββάλας.
  • Τσιάντης, Γ.·& Ξυπολυτά, Α. Ζ. (2001). Ψυχοσωματικά προβλήματα των παιδιών. Αθήνα: Καστανιώτης.
  • Τσίτουρα, Σ. (Επιμ.) (1990).· Φροντίδα για την οικογένεια. Αθήνα: Ελληνική Εταιρεία Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας & Ελληνική Εταιρεία Πρόληψης της Κακοποίησης και Παραμέλησης των παιδιών .
  • Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων -· Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. (2000) Συναισθηματική Οργάνωση. Δραστηριότητες Μαθησιακής Ετοιμότητας Αθήνα: ΟΕΔΒ.
  • Barondes, S. (1997).· Στοιχεία Μοριακής Νευροβιολογίας και Βιολογικό Υπόστρωμα Ψυχικών Διαταραχών. Αθήνα: Έλλην.
  • Boethious, B. S., Hallerfors, B., Horne, A. & Tischler, L. (2005) . Εργασία με τους Γονείς. Αθήνα: Καστανιώτη.
  • Cohen, D. H., Stern, V. & Balaban, N. (επιμ. Βοσνιάδου, Στ.) (1991). Παρατηρώντας και καταγράφοντας τη συμπεριφορά των παιδιών. Αθήνα: Gutenberg.
  • Brazelton, T. B.(1996). Τα αναπτυξιακά προβλήματα του βρέφους και του νηπίου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Cole, S.· & Cole, M. (μετ. Σόλμαν, Μ.) (2002). Η ανάπτυξη των παιδιών (2 τόμοι). Αθήνα: Τυπωθύτω.
  • Cole, S.· & Cole, M. (μετ. Σόλμαν, Μ.) (2002).Η εφηβεία. Αθήνα: Τυπωθύτω.
  • Dale, N. (2000).· Τρόποι συνεργασίας με οικογένειες παιδιών με ειδικές ανάγκες. Εκδόσεις Ίων.
  • Donaldson, M. (επιμ. Βοσνιάδου, Στ.). (1992).· Η σκέψη των παιδιών. Αθήνα: Gutenberg.
  • Fontana, D. (1996).· Ψυχολογία για εκπαιδευτικούς. Αθήνα: Σαβάλλας.
  • Fontana, D. (1996).· Άγχος και η αντιμετώπισή του. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Gordon, Th. (μετ. Κοντογιώργος, Β.· & Ορφανίδης, Τ.) (1994). Ο αποτελεσματικός γονέας. Αθήνα: Ευρωσπουδή και Εκπαιδευτήρια Κωστέα Γείτονα.
  • Gordon, Th. (1994).· Ο αποτελεσματικός γονέας. Αθήνα: Ευρωσπουδή και Εκπαιδευτήρια Κωστέα Γείτονα.
  • Herbert, M. (επ. Παρασκευόπουλος, Ι.Ν.) (1993). Ψυχολογικά προβλήματα παιδικής ηλικίας (2 Τόμοι). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Herbert, M. (μετ. Σκαρβέλη, Ι.) (1997). Ψυχολογική φροντίδα του παιδιού και της οικογένειάς του. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Herbert, M. (μετ. Μωραΐτη, Γ.) (1998). Χωρισμός και διαζύγιο. Σειρά: Αντιμετώπιση προβλημάτων παιδιού και εφήβου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Herbert, M. (1998).· Αντιμετώπιση προβλημάτων παιδιού και εφήβου: Η κακή συμπεριφορά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Josiane, C. (1997).· Ανύπαντρες μητέρες.Gutenberg.
  • Loyd, P. (μετ. Γαλανάκη, Ευ.) (1998).· Γνωστική και γλωσσική ανάπτυξη. Σειρά Ψυχολογία: Εξελικτική Ψυχολογία 2. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Lewis, C. (μετ. Γαλανάκη, Ευ.) (1998). Πλευρές της ανθρώπινης ανάπτυξης. Σειρά Ψυχολογία: Εξελικτική Ψυχολογία 5. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Mitchell, P. (2002).· Η κατανόηση του νου στην παιδική ηλικία. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Molnar, A. & Lindquist, B. (μετ. Καλαντζή – Αζίζι) (1998). Προβλήματα συμπεριφοράς στο σχολείο. Οικοσυστημική προσέγγιση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Salkind, N. J. ( 2002).· Θεωρίες της ανθρώπινης ανάπτυξης. Αθήνα: Πατάκης.
  • Schopler, E. (1995).· Εγχειρίδιο Επιβίωσης γονέων. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Sternberg, R. J. (μετ. Μεγαλούδη, Φ.) (1999).· Η νοημοσύνη της επιτυχίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Winnikott, D. W. (2003). Διαδικασίες Ωρίμανσης & Διευκολυντικό Περιβάλλον. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ζαν Βαν Ντεν Μπρουκ.(1995).· Εγχειρίδιο για παιδιά με δύσκολους γονείς. Αθήνα: Καστανιώτη.
  • Νίλσεν, Μ.· & Παπαδάτου, Δ. (1998). Το πένθος στη ζωή μας. Αθήνα: Μέριμνα.
  • Ντινκμέγιερ, Ν., Μακκαίη, Γ., Κάρλσον, Τζ.· & Μπίτι, Ν. (1994). Βασικές αρχές παραδοχής, ενθάρρυνσης, πειθαρχίας και σχέσεων γονέων εφήβων. Αθήνα: Θυμάρι
  • Πιαζέ, Ζ. (1999).· Η γλώσσα και η σκέψη του παιδιού. Αθήνα: Καστανιώτης.
  • Πιαζέ, Ζ. (1999).· Η ψυχολογία της νοημοσύνης. Αθήνα: Καστανιώτης.
  • Ρόθενμπεργκ, Μ. (1980).· Παιδιά με πέτρινα μάτια. Αθήνα: Κέδρος.
  • Τζόνσον, Β.·   & Βέρνερ, Ρ. (1983). Οδηγός ανάπτυξης για προβληματικά παιδιά. Αθήνα: Καστανιώτης.
  • Αγαλιώτης, Ι. (2000).· Μαθησιακές δυσκολίες στα μαθηματικά. Αιτιολογία, αξιολόγηση, αντιμετώπιση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Βλάχος, Φ.(1998).· Αριστεροχειρία Μύθοι και Πραγματικότητα. Αθήνα : Ελληνικά Γράμματα.
  • Δεμίρογλου, Δ.· & Δεμίρογλου, Π. (1999). Μαθησιακές δυσκολίες και δυσκολίες ένταξης παλιννοστούντων μαθητών από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Μια θεωρητική – ερευνητική προσέγγιση. Θεσσαλονίκη: Αφοι Κυριακίδη.
  • Δοϊκου – Αυλίδου, Μ. (2002).· Η δυσλεξία. Συναισθηματικοί παράγοντες και ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ελληνική Εταιρεία Ψυχικής Υγιεινής και· Νευροψυχιατρικής του Παιδιού (1990). Σεμινάριο Μαθησιακές Δυσκολίες. Σύγχρονες απόψεις και τάσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ζαφειροπούλου, Μ.· & Κλεφτάρας, Γ. (2004). Εφαρμοσμένη κλινική ψυχολογία του παιδιού. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Θανόπουλος, Θ. (2005).· Εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά με ιδιαίτερες μαθησιακές δυσκολίες και εκπαιδευτικές ανάγκες. Αθήνα: Ατραπός
  • Καϊλα, Μ. (1996).· Η σχολική αποτυχία. Από την «οικογένεια» του σχολείου στο «σχολείο» της οικογένειας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Καραπέτσας, Α. Β. (1993).· Η δυσλεξία στο παιδί: Διάγνωση και θεραπεία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Λιβέρη Καντερέ, Α. (1995).· Εσύ ξέρεις τι είναι δυσλεξία; Εκδ. Περιβολάκι.
  • Μάρκου, Σ. Ν. (1994). Δυσλεξία. Αριστεροχειρία, κινητική αδεξιότητα, υπερκινητικότητα. Θεωρία, διάγνωση και αντιμετώπιση με ειδικές ασκήσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαυρομμάτη Δώρα. (1995).· Η κατάρτιση του προγράμματος αντιμετώπισης της Δυσλεξίας. Αθήνα: Δεσ. Μαυρομμάτη.
  • Μιχελογιάννης, Ι.· & Τζενάκη, Μ. (2000). Μαθησιακές δυσκολίες. Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Μπούσιος Ε. Κώστας. (αχρονολόγητο) Η υπέρβαση της Δυσλεξίας στο σχολείο. Θεσσαλονίκη: Όμηρος Εκδοτική.
  • Νιτσόπουλος, Μ. (1989).· Βοηθήστε το παιδί σας. Μαθησιακές δυσκολίες ή δυσλεξία: Μέθοδος αντιμετώπισης. Θεσσαλονίκη.
  • Παντελιάδου, Σ. (2000).· Μαθησιακές Δυσκολίες & Εκπαιδευτική Πράξη. Τι και Γιατί; Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Πόρποδας, Κ. Δ. (1988).· Δυσλεξία: Η ειδική διαταραχή στη μάθηση του γραφτού λόγου. Ψυχολογική θεώρηση. Αθήνα.
  • Πόρποδας, Δ. Κων/νος. (2003).· Η μάθηση και οι δυσκολίες της (Γνωστική προσέγγιση). Πάτρα: Ιδιωτική.
  • Σακκάς, Β. (2002).· Μαθησιακές Δυσκολίες και οικογένεια. Αθήνα: Ατραπός.
  • Στασινός, Δ. Π. (1999).· Μαθησιακές δυσκολίες του παιδιού και του εφήβου. Η εμπειρία της Ευρώπης. Αθήνα: Gutenberg.
  • Στασινός, Δ. Π. (2001).· Δυσλεξία και σχολείο. Η εμπειρία ενός αιώνα. Αθήνα: Gutenberg.
  • Τζουριάδου, Μ.· & Μαρκοβίτης, Μ. (1991). Μαθησιακές δυσκολίες. Θεωρία και πράξη. Θεσσαλονίκη: Προμηθεύς.
  • Φλωράτου Μαρία-Μάρθα. (1994).· Μαθησιακές Δυσκολίες και όχι Τεμπελιά. Αθήνα: Οδυσσέας.
  • Χρηστάκης, Κ. (2002).· Διδακτική προσέγγιση παιδιών και νέων με μέτριες και σοβαρές δυσκολίες μάθησης. Αθήνα: Ατραπός.
  • Nabuzoka, D. (2004).· Παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες. Αθήνα: Σαββάλας .
  • Robert Frank & Kathryn E. Livingston (μετ. Μεταξάς Σ)  (2005). Η μυστική ζωή του δυσλεκτικού παιδιού. Αθήνα: Θυμάρι.
  • Ντέιβις, Ρ. Ντ. (2001).· Το χάρισμα της δυσλεξίας. Αθήνα: Καστανιώτης.
  • Αλεξάνδρου, Κ. (αχρονολόγητο).· Οι διαταραχές της ομιλίας σε παιδιά. Αθήνα: Δανιάς.
  • Αποστολίδης Χ. Αναστάσιος.(1989).· Η διδασκαλία της πρώτης ανάγνωσης. Βέροια.
  • Γαβριηλίδου, Ζ. (2003).· Φωνητική συνειδητοποίηση και διόρθωση παιδιών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Δήμου, Δ. Δ. (1982).· Η δυσορθογραφία. Οι κοινωνικές και ψυχολογικές της απόψεις. Αθήνα.
  • Δράκος, Γ. (1999).· Ειδική παιδαγωγική των προβλημάτων λόγου και ομιλίας. Παιδοψυχολογικές και λογοθεραπευτικές στρατηγικές αποκατάστασης στην προσχολική και σχολική ηλικία. Αθήνα: Ατραπός.
  • Δράκος, Γ. (1999).· Ζητούμενα ζητήματα. Παιδαγωγική διαδικασία και δράση. Αγωγή – Ειδική αγωγή λόγου και ομιλίας. Ψυχολογία Γλώσσας. Αθήνα: Αυτοέκδοση.
  • Κάκουρος, Ε. & Κανιαδάκη Κ. (2006) Τραυλισμός – Η φύση και η αντιμετώπισή του στα παιδιά και τους εφήβους. Αθήνα: τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός.
  • Καρπάθιος, Χ. Ε., Μαρά, Μ.· & Δάλλα, Β. (1994). Εγκόλπιο Παθολογίας του λόγου στο παιδί προσχολικής ηλικίας. Αθήνα: Έλλην.
  • Κωστόπουλος, Γ. Π. (1994).· Μαθαίνω να γράφω και να διαβάζω τη γλώσσα μου. Προαναγνωστικές και αναγνωστικές ασκήσεις για παιδιά με νοητικές ελλείψεις, διαταραχές λόγου και ψυχικές ιδιομορφίες. Θεσσαλονίκη.
  • Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων -· Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.(2003) Προφορικός Λόγος. Δραστηριότητες Μαθησιακής Ετοιμότητας. Αθήνα: ΟΕΔΒ.
  • Ζαφειράτου – Κουλιούμπα, Ε. (1994).· Γνωριμία με την κώφωση. Αθήνα: Έλλην.
  • Κωνσταντινίδου – Ζαρκαδούλα, Μ. (1989).· Το πρώτο μου βιβλίο στη νοηματική γλώσσα. Αθήνα.
  • Λαμπροπούλου, Β. (Επιμ.) (2001).· Πολιτισμικές και Εκπαιδευτικές Ανάγκες του Κωφού Παιδιού. Πάτρα: Πανεπιστήμιο Πατρών-ΠΤΔΕ Μονάδα Αγωγής Κωφών.
  • Λογιάδης, Ν.· & Λογιάδη, Μ. (1985). Λεξικό νοηματικής γλώσσας. Αθήνα.
  • Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδας, Συντονιστική Επιτροπή· Συλλόγων Γονέων και Εκπαιδευτικών, Νομαρχιακή Επιτροπή Λαϊκής Επιμόρφωσης Αττικής & Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού. Πρακτικά Πανελληνίου Συνεδρίου για το Κωφό Άτομο. Αθήνα.
  • Παπασπύρου, Χ. (1998).· Κινηματική γλώσσα και καθολική γλωσσική θεωρία. Συγκριτική γενετική – μετασχηματιστική ερμηνεία κινηματικής γλώσσας και φθογγογλώσσας και δόμηση ενός συστήματος κινηματικής γραφής. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ζώνιου-Σιδέρη, Α.· & Σπανδάγου, Η. (Επιμ.) (2004). Εκπαίδευση και Τύφλωση. Σύγχρονες Τάσεις και Προοπτικές. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Λιοδάκης, Δ. (2000).· Εκπαιδευτικά προγράμματα για τυφλούς. Αθήνα: Ατραπός.
  • Μπόλου, Μ.· & Γκούβερης, Β. (1990). Δώστε μου την ευκαιρία. Μικρός οδηγός με τα πρώτα βήματα στην εκπαίδευση του παιδιού που έχει πρόβλημα όρασης. Θεσσαλονίκη: Ίδρυμα Προστασίας Τυφλών Βορείου Ελλάδας «Ο Ήλιος».
  • Μπόλου, Μ.· & Γκούβερης, Β. (2000). Νέοι ορίζοντες για τα παιδιά με προβλήματα όρασης. Οδηγός Πρώιμης παρέμβασης. Θεσσαλονίκη.
  • Mason, H. & Mc Call (2004). Παιδιά και νέοι με προβλήματα όρασης: η πρόσβαση στην εκπαίδευση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Warren, D. H. (2004). Τύφλωση και Παιδί. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Αρτινοπούλου, Β. (2001).· Βία στο σχολείο (έρευνες και πολιτικές στην Ευρώπη). Αθήνα: Μεταίχμιο .
  • Ζάχαρης, Δ. (2003).· Επιθετικότητα και Αγωγή. Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Καλλιώτης, Π., Καϊσέρογλου, Ν., Κολοβός, Γ.· ,Μπαμπανίκας, Δ. & Ταουλάς, Κ.(2002). Η φύση και η έκταση της σχολικής επιθετικότητας και κακοποίησης¨ στους μαθητές 8-12 ετών. Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Κόκκινος, Κ. Μ. (2002).· Η επιθετικότητα. Πρακτικά 4ου Ψυχολογικού Συνεδρίου Κύπρου. Λευκωσία: Styvory Press.
  • Μπεζέ, Λ. (1998).· Βία στο σχολείο. Βία του σχολείου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Πετρόπουλος, Ν.· & Παπαστυλιανού, Α. (2001). Μορφές επιθετικότητας, βίας και διαμαρτυρίας στο σχολείο. Αθήνα: Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
  • Τριλίβα, Σ. & Chimienti, G. (1998). Πρόγραμμα ελέγχου των συγκρούσεων. Τετράδιο δραστηριοτήτων. «Εγώ» κι «εσύ» γινόμαστε «εμείς». Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Χρηστάκης, Κ. (2001).· Προβλήματα συμπεριφοράς στη σχολική ηλικία. Εκτίμηση, πρόληψη, καταγραφή, αντιμετώπιση. Αθήνα: Ατραπός.
  • Sutton, C. (2003).· Προβλήματα συμπεριφοράς παιδιών και εφήβων. Αθήνα: Σαββάλας
  • Varma, V. P. (μετ. Καλομοίρης, Γ.) (1997).· Τα δύσκολα παιδιά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Αγάθωνος - Γεωργοπούλου, Ε.· (Επιμ.) (1998). Οδηγός για την αναγνώριση και αντιμετώπιση της κακοποίησης και παραμέλησης του παιδιού. Αθήνα: Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού.
  • Ελληνική Εταιρεία Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας & Ελληνική Εταιρεία Πρόληψης της Κακοποίησης και Παραμέλησης των παιδιών (Επιμ. Τσίτουρα, Σ.) (1990). Φροντίδα για την οικογένεια. Αθήνα.
  • The Open University (1985). Η κακοποίηση του παιδιού. Αθήνα: Κουτσουμπός Π. Α.Ε.
  • Αλβανόπουλος, Γ. (Επιμ) (2004).· Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές: Σύγχρονες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις. Καβάλα: 8η Περιφέρεια Ειδικής Αγωγής.
  • Γενά, Αγγελική. (2002).· Αυτισμός και Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές. Αθήνα: ιδιωτική.
  • Καλύβα, Ευφρ. (2005).· Αυτισμός. Εκπαιδευτικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Αθήνα: Παπαζήση.
  • Κυπριωτάκης, Α. Β. (1997).· Τα αυτιστικά παιδιά και η αγωγή τους. Ηράκλειο.
  • Σταμάτης, Σ. (1987).· Οχυρωμένη σιωπή. Γέφυρες επικοινωνίας με το αυτιστικό παιδί. Εικόνα – αντιμετώπιση – αποκατάσταση. Εκδόσεις Γλάρος.
  • Cumine, V., Leach, J., Stevenson, G. (2000). Σύνδρομο ASPERGER. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Finnie, N. R. (μετ. Αποστολόπουλος, Τ. Γ.) (1991). Η αγωγή του σπαστικού παιδιού στο σπίτι. Αθήνα: Παρασκήνιο.
  • Frith, U. (μετ. Καλομοίρης Γ.) (1994). Αυτισμός. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Grandin, T. & Scariano, M. (μετ. Τσουπαροπούλου, Υ.) (1995). Διάγνωση: Αυτισμός. Μια αληθινή ιστορία αυτιστικού ατόμου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Gray, S. & White, A.L.(2003). Κοινωνική Προσαρμογή . Πρακτικός Οδηγός για αυτιστικά παιδιά με σύνδρομο ASPERGER. Αθήνα: Σαββάλας.
  • Happe, F. (μετ. Στασινός, Δ.) (1998).· Αυτισμός. Ψυχολογική θεώρηση. Αθήνα: Gutenberg.
  • Jordan, R.· & Powell, S. (2001). Οι Ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών με αυτισμό. Δεξιότητες μάθησης και σκέψης. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Jordan, R. & Powell, S. (2000). Κατανόηση και διδασκαλία των παιδιών με αυτισμό. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Peeters, Th. (2000). Αυτισμός. Από τη θεωρητική κατανόηση στην εκπαιδευτική παρέμβαση. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Powell, S. & Jordan, R. (2001). Αυτισμός και Μάθηση. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Quill, K. A. (2000). Διδάσκοντας αυτιστικά παιδιά. Αθήνα: Έλλην.
  • Ουίλλιαμς, Ντ. (1993).· Κανείς στο πουθενά. Η εκπληκτική αυτοβιογραφία ενός αυτιστικού κοριτσιού. Αθήνα: Αποσπερίτης. 
  • Βασιλείου, Γ. Ε. (1998).· Τα εκπαιδεύσιμα νοητικά καθυστερημένα παιδιά και έφηβοι. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μόττη – Στεφανίδη, Φ. (1999).· Αξιολόγηση της νοημοσύνης παιδιών σχολικής ηλικίας και εφήβων. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Νιτσόπουλος, Μ. (1981).· Ειδικά πνευματικά καθυστερημένα άτομα. Θεσσαλονίκη: Παρατηρητής.
  • Παρασκευόπουλος, Ι. Ν. (1979).· Νοητική καθυστέρηση Αθήνα.
  • Σούλης, Σ. (1997).· Τα παιδιά με βαριά νοητική καθυστέρηση και ο κόσμος τους. Άτομα με πολλαπλές αναπηρίες. Αθήνα: Gutenberg.
  • Σούλης, Σ. (2000).· Μαθαίνοντας βήμα με βήμα στο σχολείο και στο σπίτι. Διδακτικές στρατηγικές εκπαίδευσης παιδιών με μέτρια ή βαριά νοητική υστέρηση. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων -· Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.(2003) Νοητικές Ικανότητες. Δραστηριότητες Μαθησιακής Ετοιμότητας. Αθήνα: ΟΕΔΒ.
  • Anstotz, C. (μετ. Αναγνώστου, Ε.) (1994). Βασικές αρχές της παιδαγωγικής για τα νοητικά καθυστερημένα άτομα. (επιμ. Ζώνιου – Σιδέρη, Α.). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Descoeudres, A. (μετ. Βασδέκη, Γ. Α.) (1985).· Η αγωγή των καθυστερημένων παιδιών. Οι αρχές της και οι μέθοδοι της εφαρμογή σε όλα τα παιδιά. Αθήνα: Δίπτυχο.
  • Hodapp, R. M. (2003). Αναπτυξιακές θεωρίες και αναπηρία. Νοητική καθυστέρηση, αισθητηριακές διαταραχές και κινητική αναπηρία. Αθήνα: Μεταίχμιο.
  • Γκαλλάν, Α.· & Γκαλλάν, Ζ. (1997). Το παιδί με νοητική καθυστέρηση και η κοινωνία. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη.
  • Βελιώτη – Γεωργοπούλου, Μ.· & Τουντασάκη, Ει. (1997). Μουσεία και άτομα με ειδικές ανάγκες. Εμπειρίες και προοπτικές. Αθήνα: Gutenberg.
  • Βερνάδος, Μ.· & Τερζάκη Μ. (2004). Προσεγγίσεις σε θέματα ειδικής εκπαίδευσης. Ρέθυμνο: Γραφότυπο.
  • Θεοδωρόπουλος, Ε. (1977).· Διδακτική παιδαγωγία ειδικών σχολείων. Αθήνα: Φελέκης.
  • Καραμπάτσος, Α. (2000).· Παράγοντες και Εκτιμήσεις Σχολικής Ετοιμότητας. Αθήνα:Ατραπός.
  • Καρτασίδου, Λ. (2004).· Μουσική εκπαίδευση στην ειδική παιδαγωγική. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Κιρμανίδου, Σ. (2003).· Η Ειδική Αγωγή στις Σέρρες. Σέρρες.
  • Κοντογιάννη, Α. (2000).· Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαρκαντώνης, Ι. Σ.· & Ρήγα, Α. Β. (1991). Οικογένεια, μητρότητα, αναδοχή: Διεπιστημονική προσέγγιση. Αθήνα: Εκδόσεις Μαυρομάτη.
  • Μονάδα Ειδικής Αγωγής-Μαθησιακών Δυσκολιών Π.Τ.Δ.Ε.· του Α.Π.Θ. (1999). (επιμ. Παντελιάδου Σουζ.) Διδασκαλία Γλώσσας και Μαθηματικών για παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες. Θεσσαλονίκη.
  • Μπίρτσα, Π. Χρήστου. (1990).· Διδακτικά προγράμματα για παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αθήνα.
  • Ξανθάκου, Γ. (1998).· Η δημιουργικότητα στο σχολείο. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Παπαϊωάννου, Σ. Μ. (1990).· Επαγγελματική εκπαίδευση και προσανατολισμός. Αναφορά σε άτομα με ειδικές ανάγκες. Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Πόρποδας, Δ. Κων/νος. (2003).· Η Ανάγνωση. Πάτρα: Ιδιωτική.
  • Σπαντιδάκης, Ι. (2004).· Προβλήματα Παραγωγής Γραπτού Λόγου Παιδιών Σχολικής Ηλικίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Σπετσιώτης, Ι., Σουγιουλτζόγλου, Μ.· & Αγγελάκος, Α. (1999). Ο ρόλος του συμβουλευτή δασκάλου για παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Στάθης, Φ. (2001).· Κοντά στο παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αυτοέκδοση.
  • Σταύρου, Λ. Σ.(2002).· Διδακτική μεθοδολογία στην Ειδική Αγωγή. Αθήνα: Άνθρωπος.
  • Τζουριάδου, Μ. (2001).· Πρώιμη παρέμβαση. Σύγχρονες τάσεις και προοπτικές. Θεσσαλονίκη: Προμηθεύς.
  • De Vechi, G. (2000).· Διδάσκοντας μαζί μαθαίνοντας μαζί. Αθήνα: Σαββάλας
  • Fijalkow, J. (Επιμ. Τάνταρος, Σ.) (1997).· Κακοί αναγνώστες. Γιατί; Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Fontana, D. (1996).· Ο εκπαιδευτικός στην τάξη. Αθήνα: Σαβάλλας.
  • Schucan – Kaiser, R., Heiniger, A., Schaffner, A. & Stocker, A. (μετ. Φλεμετάκη, Ε.) (1986). 1010 ασκήσεις και παιχνίδια για άτομα με ειδικές ανάγκες. Θεσσαλονίκη: Salto.
  • Tomlinson, C. A. (2004). Διαφοροποίηση της εργασίας στην αίθουσα διδασκαλίας. Αθήνα:Γρηγόρη.
  • Γκουλντ, Πάττι· & Σάλλιβαν, Τζοϋς. (2002). Μια τάξη Νηπιαγωγείου για όλα τα παιδιά. Αθήνα: Πατάκη.
  • Δαβάζογλου, Α. (1999).· Θέματα ειδικής παιδαγωγικής. Χαρισματικά παιδιά στην εκπαίδευση. Αλεξανδρούπολη.
  • Δαραής, Κ. (2002).· Ανάγνωση, Γραφή και άτομα με σύνδρομο Down. Θεσσαλονίκη: University Studio Press.
  • Burns, Y. & Gann, P. (1997). Εκπαίδευση ατόμων με σύνδρομο Ντάουν. Αθήνα: Έλλην.
  • Κάκουρος, Ε. (2001). Το υπερκινητικό παιδί. Οι δυσκολίες του στη μάθηση και στη συμπεριφορά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Neuhaus, C. (Επιμ. Ζαφειροπούλου, Μ.) (1998).· Το υπερκινητικό παιδί και τα προβλήματά του. Γνωσιακή – συμπεριφοριστική προσέγγιση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Reddy, P. (μετ. Σπανούδης, Γ.) (1995). Προσοχή και μαθησιακές δεξιότητες. Σειρά Ψυχολογία: Γνωστική Ψυχολογία 7. Γνωστικές λειτουργίες.

 

Μαθησιακές Δυσκολίες – Δυσλεξία

  • Αγαλιώτης, Ι. (2000).· Μαθησιακές δυσκολίες στα μαθηματικά. Αιτιολογία, αξιολόγηση, αντιμετώπιση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Βλάχος, Φ.(1998).· Αριστεροχειρία Μύθοι και Πραγματικότητα. Αθήνα : Ελληνικά Γράμματα.
  • Δεμίρογλου, Δ.· & Δεμίρογλου, Π. (1999). Μαθησιακές δυσκολίες και δυσκολίες ένταξης παλιννοστούντων μαθητών από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Μια θεωρητική – ερευνητική προσέγγιση. Θεσσαλονίκη: Αφοι Κυριακίδη.
  • Δοϊκου – Αυλίδου, Μ. (2002).· Η δυσλεξία. Συναισθηματικοί παράγοντες και ψυχοκοινωνικά προβλήματα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ελληνική Εταιρεία Ψυχικής Υγιεινής και· Νευροψυχιατρικής του Παιδιού (1990). Σεμινάριο Μαθησιακές Δυσκολίες. Σύγχρονες απόψεις και τάσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Ζαφειροπούλου, Μ.· & Κλεφτάρας, Γ. (2004). Εφαρμοσμένη κλινική ψυχολογία του παιδιού. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Θανόπουλος, Θ. (2005).· Εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά με ιδιαίτερες μαθησιακές δυσκολίες και εκπαιδευτικές ανάγκες. Αθήνα: Ατραπός
  • Καϊλα, Μ. (1996).· Η σχολική αποτυχία. Από την «οικογένεια» του σχολείου στο «σχολείο» της οικογένειας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Καραπέτσας, Α. Β. (1993).· Η δυσλεξία στο παιδί: Διάγνωση και θεραπεία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Λιβέρη Καντερέ, Α. (1995).· Εσύ ξέρεις τι είναι δυσλεξία; Εκδ. Περιβολάκι.
  • Μάρκου, Σ. Ν. (1994). Δυσλεξία. Αριστεροχειρία, κινητική αδεξιότητα, υπερκινητικότητα. Θεωρία, διάγνωση και αντιμετώπιση με ειδικές ασκήσεις. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μαυρομμάτη Δώρα. (1995).· Η κατάρτιση του προγράμματος αντιμετώπισης της Δυσλεξίας. Αθήνα: Δεσ. Μαυρομμάτη.
  • Μιχελογιάννης, Ι.· & Τζενάκη, Μ. (2000). Μαθησιακές δυσκολίες. Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Μπούσιος Ε. Κώστας. (αχρονολόγητο) Η υπέρβαση της Δυσλεξίας στο σχολείο. Θεσσαλονίκη: Όμηρος Εκδοτική.
  • Νιτσόπουλος, Μ. (1989).· Βοηθήστε το παιδί σας. Μαθησιακές δυσκολίες ή δυσλεξία: Μέθοδος αντιμετώπισης. Θεσσαλονίκη.
  • Παντελιάδου, Σ. (2000).· Μαθησιακές Δυσκολίες & Εκπαιδευτική Πράξη. Τι και Γιατί; Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Πόρποδας, Κ. Δ. (1988).· Δυσλεξία: Η ειδική διαταραχή στη μάθηση του γραφτού λόγου. Ψυχολογική θεώρηση. Αθήνα.
  • Πόρποδας, Δ. Κων/νος. (2003).· Η μάθηση και οι δυσκολίες της (Γνωστική προσέγγιση). Πάτρα: Ιδιωτική.
  • Σακκάς, Β. (2002).· Μαθησιακές Δυσκολίες και οικογένεια. Αθήνα: Ατραπός.
  • Στασινός, Δ. Π. (1999).· Μαθησιακές δυσκολίες του παιδιού και του εφήβου. Η εμπειρία της Ευρώπης. Αθήνα: Gutenberg.
  • Στασινός, Δ. Π. (2001).· Δυσλεξία και σχολείο. Η εμπειρία ενός αιώνα. Αθήνα: Gutenberg.
  • Τζουριάδου, Μ.· & Μαρκοβίτης, Μ. (1991). Μαθησιακές δυσκολίες. Θεωρία και πράξη. Θεσσαλονίκη: Προμηθεύς.
  • Φλωράτου Μαρία-Μάρθα. (1994).· Μαθησιακές Δυσκολίες και όχι Τεμπελιά. Αθήνα: Οδυσσέας.
  • Χρηστάκης, Κ. (2002).· Διδακτική προσέγγιση παιδιών και νέων με μέτριες και σοβαρές δυσκολίες μάθησης. Αθήνα: Ατραπός.
  • Nabuzoka, D. (2004).· Παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες. Αθήνα: Σαββάλας .
  • Robert Frank & Kathryn E. Livingston (μετ. Μεταξάς Σ)  (2005). Η μυστική ζωή του δυσλεκτικού παιδιού. Αθήνα: Θυμάρι.
  • Ντέιβις, Ρ. Ντ. (2001).· Το χάρισμα της δυσλεξίας. Αθήνα: Καστανιώτης.

 

Προβλήματα λόγου

  • Αλεξάνδρου, Κ. (αχρονολόγητο).· Οι διαταραχές της ομιλίας σε παιδιά. Αθήνα: Δανιάς.
  • Αποστολίδης Χ. Αναστάσιος.(1989).· Η διδασκαλία της πρώτης ανάγνωσης. Βέροια.
  • Γαβριηλίδου, Ζ. (2003).· Φωνητική συνειδητοποίηση και διόρθωση παιδιών προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Δήμου, Δ. Δ. (1982).· Η δυσορθογραφία. Οι κοινωνικές και ψυχολογικές της απόψεις. Αθήνα.
  • Δράκος, Γ. (1999).· Ειδική παιδαγωγική των προβλημάτων λόγου και ομιλίας. Παιδοψυχολογικές και λογοθεραπευτικές στρατηγικές αποκατάστασης στην προσχολική και σχολική ηλικία. Αθήνα: Ατραπός.
  • Δράκος, Γ. (1999).· Ζητούμενα ζητήματα. Παιδαγωγική διαδικασία και δράση. Αγωγή – Ειδική αγωγή λόγου και ομιλίας. Ψυχολογία Γλώσσας. Αθήνα: Αυτοέκδοση.
  • Κάκουρος, Ε. & Κανιαδάκη Κ. (2006) Τραυλισμός – Η φύση και η αντιμετώπισή του στα παιδιά και τους εφήβους. Αθήνα: τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός.
  • Καρπάθιος, Χ. Ε., Μαρά, Μ.· & Δάλλα, Β. (1994). Εγκόλπιο Παθολογίας του λόγου στο παιδί προσχολικής ηλικίας. Αθήνα: Έλλην.
  • Κωστόπουλος, Γ. Π. (1994).· Μαθαίνω να γράφω και να διαβάζω τη γλώσσα μου. Προαναγνωστικές και αναγνωστικές ασκήσεις για παιδιά με νοητικές ελλείψεις, διαταραχές λόγου και ψυχικές ιδιομορφίες. Θεσσαλονίκη.
  • Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων -· Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.(2003) Προφορικός Λόγος. Δραστηριότητες Μαθησιακής Ετοιμότητας. Αθήνα: ΟΕΔΒ.

Προβλήματα ακοής

  • Ζαφειράτου – Κουλιούμπα, Ε. (1994).· Γνωριμία με την κώφωση. Αθήνα: Έλλην.
  • Κωνσταντινίδου – Ζαρκαδούλα, Μ. (1989).· Το πρώτο μου βιβλίο στη νοηματική γλώσσα. Αθήνα.
  • Λαμπροπούλου, Β. (Επιμ.) (2001).· Πολιτισμικές και Εκπαιδευτικές Ανάγκες του Κωφού Παιδιού. Πάτρα: Πανεπιστήμιο Πατρών-ΠΤΔΕ Μονάδα Αγωγής Κωφών.
  • Λογιάδης, Ν.· & Λογιάδη, Μ. (1985). Λεξικό νοηματικής γλώσσας. Αθήνα.
  • Ομοσπονδία Κωφών Ελλάδας, Συντονιστική Επιτροπή· Συλλόγων Γονέων και Εκπαιδευτικών, Νομαρχιακή Επιτροπή Λαϊκής Επιμόρφωσης Αττικής & Οργανισμός Απασχολήσεως Εργατικού Δυναμικού. Πρακτικά Πανελληνίου Συνεδρίου για το Κωφό Άτομο. Αθήνα.
  • Παπασπύρου, Χ. (1998).· Κινηματική γλώσσα και καθολική γλωσσική θεωρία. Συγκριτική γενετική – μετασχηματιστική ερμηνεία κινηματικής γλώσσας και φθογγογλώσσας και δόμηση ενός συστήματος κινηματικής γραφής. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Προβλήματα όρασης

  • Ζώνιου-Σιδέρη, Α.· & Σπανδάγου, Η. (Επιμ.) (2004). Εκπαίδευση και Τύφλωση. Σύγχρονες Τάσεις και Προοπτικές. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Λιοδάκης, Δ. (2000).· Εκπαιδευτικά προγράμματα για τυφλούς. Αθήνα: Ατραπός.
  • Μπόλου, Μ.· & Γκούβερης, Β. (1990). Δώστε μου την ευκαιρία. Μικρός οδηγός με τα πρώτα βήματα στην εκπαίδευση του παιδιού που έχει πρόβλημα όρασης. Θεσσαλονίκη: Ίδρυμα Προστασίας Τυφλών Βορείου Ελλάδας «Ο Ήλιος».
  • Μπόλου, Μ.· & Γκούβερης, Β. (2000). Νέοι ορίζοντες για τα παιδιά με προβλήματα όρασης. Οδηγός Πρώιμης παρέμβασης. Θεσσαλονίκη.
  • Mason, H. & Mc Call (2004). Παιδιά και νέοι με προβλήματα όρασης: η πρόσβαση στην εκπαίδευση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Warren, D. H. (2004). Τύφλωση και Παιδί. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Βία και Επιθετικότητα

  • Αρτινοπούλου, Β. (2001).· Βία στο σχολείο (έρευνες και πολιτικές στην Ευρώπη). Αθήνα: Μεταίχμιο .
  • Ζάχαρης, Δ. (2003).· Επιθετικότητα και Αγωγή. Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Καλλιώτης, Π., Καϊσέρογλου, Ν., Κολοβός, Γ.· ,Μπαμπανίκας, Δ. & Ταουλάς, Κ.(2002). Η φύση και η έκταση της σχολικής επιθετικότητας και κακοποίησης¨ στους μαθητές 8-12 ετών. Αθήνα: Γρηγόρης.
  • Κόκκινος, Κ. Μ. (2002).· Η επιθετικότητα. Πρακτικά 4ου Ψυχολογικού Συνεδρίου Κύπρου. Λευκωσία: Styvory Press.
  • Μπεζέ, Λ. (1998).· Βία στο σχολείο. Βία του σχολείου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Πετρόπουλος, Ν.· & Παπαστυλιανού, Α. (2001). Μορφές επιθετικότητας, βίας και διαμαρτυρίας στο σχολείο. Αθήνα: Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.
  • Τριλίβα, Σ. & Chimienti, G. (1998). Πρόγραμμα ελέγχου των συγκρούσεων. Τετράδιο δραστηριοτήτων. «Εγώ» κι «εσύ» γινόμαστε «εμείς». Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Χρηστάκης, Κ. (2001).· Προβλήματα συμπεριφοράς στη σχολική ηλικία. Εκτίμηση, πρόληψη, καταγραφή, αντιμετώπιση. Αθήνα: Ατραπός.
  • Sutton, C. (2003).· Προβλήματα συμπεριφοράς παιδιών και εφήβων. Αθήνα: Σαββάλας
  • Varma, V. P. (μετ. Καλομοίρης, Γ.) (1997).· Τα δύσκολα παιδιά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Κοκοποίηση παιδιών

  • Αγάθωνος - Γεωργοπούλου, Ε.· (Επιμ.) (1998). Οδηγός για την αναγνώριση και αντιμετώπιση της κακοποίησης και παραμέλησης του παιδιού. Αθήνα: Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού.
  • Ελληνική Εταιρεία Κοινωνικής Παιδιατρικής και Προαγωγής της Υγείας & Ελληνική Εταιρεία Πρόληψης της Κακοποίησης και Παραμέλησης των παιδιών (Επιμ. Τσίτουρα, Σ.) (1990). Φροντίδα για την οικογένεια. Αθήνα.
  • The Open University (1985). Η κακοποίηση του παιδιού. Αθήνα: Κουτσουμπός Π. Α.Ε.

Αυτισμός & Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές

 

  • Αλβανόπουλος, Γ. (Επιμ) (2004).· Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές: Σύγχρονες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις. Καβάλα: 8η Περιφέρεια Ειδικής Αγωγής.
  • Γενά, Αγγελική. (2002).· Αυτισμός και Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές. Αθήνα: ιδιωτική.
  • Καλύβα, Ευφρ. (2005).· Αυτισμός. Εκπαιδευτικές και θεραπευτικές προσεγγίσεις. Αθήνα: Παπαζήση.
  • Κυπριωτάκης, Α. Β. (1997).· Τα αυτιστικά παιδιά και η αγωγή τους. Ηράκλειο.
  • Σταμάτης, Σ. (1987).· Οχυρωμένη σιωπή. Γέφυρες επικοινωνίας με το αυτιστικό παιδί. Εικόνα – αντιμετώπιση – αποκατάσταση. Εκδόσεις Γλάρος.
  • Cumine, V., Leach, J., Stevenson, G. (2000). Σύνδρομο ASPERGER. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Finnie, N. R. (μετ. Αποστολόπουλος, Τ. Γ.) (1991). Η αγωγή του σπαστικού παιδιού στο σπίτι. Αθήνα: Παρασκήνιο.
  • Frith, U. (μετ. Καλομοίρης Γ.) (1994). Αυτισμός. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Grandin, T. & Scariano, M. (μετ. Τσουπαροπούλου, Υ.) (1995). Διάγνωση: Αυτισμός. Μια αληθινή ιστορία αυτιστικού ατόμου. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Gray, S. & White, A.L.(2003). Κοινωνική Προσαρμογή . Πρακτικός Οδηγός για αυτιστικά παιδιά με σύνδρομο ASPERGER. Αθήνα: Σαββάλας.
  • Happe, F. (μετ. Στασινός, Δ.) (1998).· Αυτισμός. Ψυχολογική θεώρηση. Αθήνα: Gutenberg.
  • Jordan, R.· & Powell, S. (2001). Οι Ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες των παιδιών με αυτισμό. Δεξιότητες μάθησης και σκέψης. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Jordan, R. & Powell, S. (2000). Κατανόηση και διδασκαλία των παιδιών με αυτισμό. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Peeters, Th. (2000). Αυτισμός. Από τη θεωρητική κατανόηση στην εκπαιδευτική παρέμβαση. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Powell, S. & Jordan, R. (2001). Αυτισμός και Μάθηση. Αθήνα: Ελληνική Εταιρία Προστασίας Αυτιστικών Ατόμων.
  • Quill, K. A. (2000). Διδάσκοντας αυτιστικά παιδιά. Αθήνα: Έλλην.
  • Ουίλλιαμς, Ντ. (1993).· Κανείς στο πουθενά. Η εκπληκτική αυτοβιογραφία ενός αυτιστικού κοριτσιού. Αθήνα: Αποσπερίτης.

Νοητική υστέρηση

  • Βασιλείου, Γ. Ε. (1998).· Τα εκπαιδεύσιμα νοητικά καθυστερημένα παιδιά και έφηβοι. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Μόττη – Στεφανίδη, Φ. (1999).· Αξιολόγηση της νοημοσύνης παιδιών σχολικής ηλικίας και εφήβων. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. 
  • Νιτσόπουλος, Μ. (1981).· Ειδικά πνευματικά καθυστερημένα άτομα. Θεσσαλονίκη: Παρατηρητής.
  • Παρασκευόπουλος, Ι. Ν. (1979).· Νοητική καθυστέρηση Αθήνα.
  • Σούλης, Σ. (1997).· Τα παιδιά με βαριά νοητική καθυστέρηση και ο κόσμος τους. Άτομα με πολλαπλές αναπηρίες. Αθήνα: Gutenberg.
  • Σούλης, Σ. (2000).· Μαθαίνοντας βήμα με βήμα στο σχολείο και στο σπίτι. Διδακτικές στρατηγικές εκπαίδευσης παιδιών με μέτρια ή βαριά νοητική υστέρηση. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων -· Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.(2003) Νοητικές Ικανότητες. Δραστηριότητες Μαθησιακής Ετοιμότητας. Αθήνα: ΟΕΔΒ.
  • Anstotz, C. (μετ. Αναγνώστου, Ε.) (1994). Βασικές αρχές της παιδαγωγικής για τα νοητικά καθυστερημένα άτομα. (επιμ. Ζώνιου – Σιδέρη, Α.). Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Descoeudres, A. (μετ. Βασδέκη, Γ. Α.) (1985).· Η αγωγή των καθυστερημένων παιδιών. Οι αρχές της και οι μέθοδοι της εφαρμογή σε όλα τα παιδιά. Αθήνα: Δίπτυχο.
  • Hodapp, R. M. (2003). Αναπτυξιακές θεωρίες και αναπηρία. Νοητική καθυστέρηση, αισθητηριακές διαταραχές και κινητική αναπηρία. Αθήνα: Μεταίχμιο.
  • Γκαλλάν, Α.· & Γκαλλάν, Ζ. (1997). Το παιδί με νοητική καθυστέρηση και η κοινωνία. Αθήνα: Εκδόσεις Πατάκη.

Ειδική Διδακτική

  • Βελιώτη – Γεωργοπούλου, Μ.· & Τουντασάκη, Ει. (1997). Μουσεία και άτομα με ειδικές ανάγκες. Εμπειρίες και προοπτικές. Αθήνα: Gutenberg.
  • Βερνάδος, Μ.· & Τερζάκη Μ. (2004). Προσεγγίσεις σε θέματα ειδικής εκπαίδευσης. Ρέθυμνο: Γραφότυπο.
  • Θεοδωρόπουλος, Ε. (1977).· Διδακτική παιδαγωγία ειδικών σχολείων. Αθήνα: Φελέκης.
  • Καραμπάτσος, Α. (2000).· Παράγοντες και Εκτιμήσεις Σχολικής Ετοιμότητας. Αθήνα:Ατραπός.
  • Καρτασίδου, Λ. (2004).· Μουσική εκπαίδευση στην ειδική παιδαγωγική. Αθήνα: Τυπωθήτω.
  • Κιρμανίδου, Σ. (2003).· Η Ειδική Αγωγή στις Σέρρες. Σέρρες.
  • Κοντογιάννη, Α. (2000).· Η δραματική τέχνη στην εκπαίδευση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα. 
  • Μαρκαντώνης, Ι. Σ.· & Ρήγα, Α. Β. (1991). Οικογένεια, μητρότητα, αναδοχή: Διεπιστημονική προσέγγιση. Αθήνα: Εκδόσεις Μαυρομάτη.
  • Μονάδα Ειδικής Αγωγής-Μαθησιακών Δυσκολιών Π.Τ.Δ.Ε.· του Α.Π.Θ. (1999). (επιμ. Παντελιάδου Σουζ.) Διδασκαλία Γλώσσας και Μαθηματικών για παιδιά με Μαθησιακές Δυσκολίες. Θεσσαλονίκη.
  • Μπίρτσα, Π. Χρήστου. (1990).· Διδακτικά προγράμματα για παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αθήνα.
  • Ξανθάκου, Γ. (1998).· Η δημιουργικότητα στο σχολείο. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Παπαϊωάννου, Σ. Μ. (1990).· Επαγγελματική εκπαίδευση και προσανατολισμός. Αναφορά σε άτομα με ειδικές ανάγκες. Αθήνα: Γρηγόρης. 
  • Πόρποδας, Δ. Κων/νος. (2003).· Η Ανάγνωση. Πάτρα: Ιδιωτική.
  • Σπαντιδάκης, Ι. (2004).· Προβλήματα Παραγωγής Γραπτού Λόγου Παιδιών Σχολικής Ηλικίας. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Σπετσιώτης, Ι., Σουγιουλτζόγλου, Μ.· & Αγγελάκος, Α. (1999). Ο ρόλος του συμβουλευτή δασκάλου για παιδιά με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Στάθης, Φ. (2001).· Κοντά στο παιδί με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Αυτοέκδοση.
  • Σταύρου, Λ. Σ.(2002).· Διδακτική μεθοδολογία στην Ειδική Αγωγή. Αθήνα: Άνθρωπος.
  • Τζουριάδου, Μ. (2001).· Πρώιμη παρέμβαση. Σύγχρονες τάσεις και προοπτικές. Θεσσαλονίκη: Προμηθεύς.
  • De Vechi, G. (2000).· Διδάσκοντας μαζί μαθαίνοντας μαζί. Αθήνα: Σαββάλας
  • Fijalkow, J. (Επιμ. Τάνταρος, Σ.) (1997).· Κακοί αναγνώστες. Γιατί; Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Fontana, D. (1996).· Ο εκπαιδευτικός στην τάξη. Αθήνα: Σαβάλλας.
  • Schucan – Kaiser, R., Heiniger, A., Schaffner, A. & Stocker, A. (μετ. Φλεμετάκη, Ε.) (1986). 1010 ασκήσεις και παιχνίδια για άτομα με ειδικές ανάγκες. Θεσσαλονίκη: Salto.
  • Tomlinson, C. A. (2004). Διαφοροποίηση της εργασίας στην αίθουσα διδασκαλίας. Αθήνα:Γρηγόρη.
  • Γκουλντ, Πάττι· & Σάλλιβαν, Τζοϋς. (2002). Μια τάξη Νηπιαγωγείου για όλα τα παιδιά. Αθήνα: Πατάκη.

Χαρισματικά παιδιά

  • Δαβάζογλου, Α. (1999).· Θέματα ειδικής παιδαγωγικής. Χαρισματικά παιδιά στην εκπαίδευση. Αλεξανδρούπολη.

Σύνδρομο Down

  • Δαραής, Κ. (2002).· Ανάγνωση, Γραφή και άτομα με σύνδρομο Down. Θεσσαλονίκη: University Studio Press.
  • Burns, Y. & Gann, P. (1997). Εκπαίδευση ατόμων με σύνδρομο Ντάουν. Αθήνα: Έλλην.

ΔΕΠΥ

  • Κάκουρος, Ε. (2001). Το υπερκινητικό παιδί. Οι δυσκολίες του στη μάθηση και στη συμπεριφορά. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Neuhaus, C. (Επιμ. Ζαφειροπούλου, Μ.) (1998).· Το υπερκινητικό παιδί και τα προβλήματά του. Γνωσιακή – συμπεριφοριστική προσέγγιση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.
  • Reddy, P. (μετ. Σπανούδης, Γ.) (1995). Προσοχή και μαθησιακές δεξιότητες. Σειρά Ψυχολογία: Γνωστική Ψυχολογία 7. Γνωστικές λειτουργίες.